Wandeling Horstermeer 25 september 2018

Rondje Horstermeer                                                                    

Groep 1 Kleinigheidje zult u denken, maar te voet is het over ongebaande wegen mooi rond de dertien kilometer! De vastgestelde datum, 25 september, was een gok die enorm goed uitpakte. Om 10 uur ’s morgens stonden 23 door de zon beschenen wandelaars achter Horstwaarde te trappelen om het steeplechase-achtige avontuur aan te gaan. De tocht voerde eerst over het terrein van de manege ‘Laanhoeve’. Vervolgens langs manege ‘de Bergen’ over het op de Gedempte Tocht aangelegde fietspad naar het gemaal van de Horstermeer. Even verder staat nog altijd de Prutmolen. De dochter van Marieke Verheul, die in het nieuw gebouwde huis achter de molen woont, is samen met haar man eigenaar van dit gemeentelijke monument. Zij vertelde in het kort de geschiedenis van dit watermolentje zonder wieken. Het is zo vervallen, dat er met geen mogelijkheid meer in te wonen valt.

Groep 2Over de net door boer Ab Voorn gemaaide Prutpolderdijk bereikten we de hogere Horstermeerdijk, vlakbij de plek waar de in 1942 afgebrande Tweede Kortenhoefse molen stond. Gelukkig dat hij gemaaid had, want we hadden anders een omweg over de Dooieweg langs het Hilversumskanaal moeten maken. Die doodlopende weg heet zo in de volksmond, de naam staat echter nergens als zodanig geregistreerd. Bij de paar hindernissen die de dijk de lopers bood, hielpen bereidwillige handen de wat strammere deelnemers naar de andere kant. Het tempo van de wandelaars kende ver uiteenlopende snelheden. Zodoende vormden zich kleine groepjes die zich steeds verder van elkaar verwijderden. Toch bleek dat iedereen op zijn eigen manier van het wijdse Horstermeerlandschap had genoten.

De Kortenhoefsepolder bleek langs de dijk bijna helemaal dichtgegroeid te zijn, zodat alleen het puntje van de torenspits van het oude kerkje er bovenuit kwam. In de sloten van de nieuwe natuur van Natuurmonumenten achter het NERA- gebouw zag je langzaam helder kwelwater naar het midden van de schotelvormige polder stromen. Daar is het peil meer dan drie meter onder NAP.
KoeienIn de hoek van de Sniplaan heeft jaren een vakantiecentrum voor de socialistische jeugd gestaan, dat door Chris de Meijer was opgezet. Een eldorado voor vooral stadsjeugd met de heldere Kortenhoefsepolder naast de deur. Na vanaf de dijk de Middenweg overgestoken te zijn eindigde het eerste gedeelte van de wandeling bij de Nieuwe Harmonie van Jan Zwagerman. Zij schonken koffie en thee, de Kring had op gebak en krentenbollen getrakteerd. Welgemoed begon iedereen na gepraat en gerust te hebben aan het laatste gedeelte van deze echte rondwandeling. Via een plank over de sloot kwamen we weer op de dijk in de richting van de Oude Machine. Na het op een na laatste hek tekende de bebouwing van de in het begin gepasseerde maneges en het sportcomplex zich in de verte af.
Het duurde nog een hele tijd voor we de Meerlaan weer bereikten. Bij het bovengenoemde vertrekpunt namen we afscheid van elkaar. Iedereen had op zijn of haar manier genoten van de ondervonden stilte tijdens deze wandeling, die zich voor het grootste gedeelte uitstrekte binnen een gebied waar de meesten nog nooit waren geweest. Wie meer wil weten over de enige droogmakerij van Nederland die zichzelf aan het ontzouten is, kan in verschillende Werinons het een en ander vinden. Het boekje “DE HORSTERMEER 100 JAAR DROOG 1882-1982” is alleen nog maar antiquarisch te verkrijgen. Als u geluk hebt!

Gerard Baar

De foto's zijn gemaakt door Els Oomen en Teus van de Kemp